juli 2009


 

Komkommertijd. Niets zinnigs in de kranten en alleen herhalingen op TV.
Als het weer dan tegen zit kun je misschien iets interessants vinden op het net.
Hier zijn alvast een paar dingen die ik de laatste tijd ben tegen gekomen.

If Charlie Parker Was A Gunslinger

Vreemde titel die niet onmiddellijk aangeeft wat ze te bieden hebben. Drie mannen en een vrouw plaatsen prachtige historische foto’s, veelal uit de jaren dertig tot zestig. Ze hebben ze netjes gerangschikt in een aantal, al even merkwaardige benoemde, categoriën.
Enkele voorbeelden: 
they were collaborators (merkwaardige koppels);
the golden age of prurience (oude filmaffiches);
ancient voices (muzikanten uit de oude doos);
sex education (mooie meisjes);
soul stirrers (soul zangers);
– abondoned places
in the studio;

 

Het toonaangevende Americana en Rootstijdschrift No Depression is er jammer genoeg enkele maanden geleden mee opgehouden. Ze hebben nu hun volledige archief op het net geplaatst. Urenlang leesplezier: recensies en interviews met muzikanten als  Bob Dylan, Emmylou Harris, Wilco, Gillian Welch, Lucinda Williams of The Jayhawks.

 

The Old Weird Americana heeft zich tot doel gesteld om de Anthology of American Folk Music helemaal uit de doeken te doen. Hij is van plan om alle songs die Harry Smith heeft samengebracht op zijn invloedrijke box set één voor één na te gaan. En hij doet dat grondig. Behalve tekst en uitleg kan je er ook telkens alle mogelijke coverversies  downloaden. 

Tenslotte wat recenter luistervoer: You Ain’t No Picasso heeft een uitstekend concert van Robin Pecknold op zijn site gegooid. De Fleet Fox covert er onder andere Harry Nilsson, the Magnetic Fields, Bob Dylan, Neutral Milk Hotel en Fleetwood Mac.

Advertenties

Dankzij Michael Jackson en Sony Music kan muziek van the Beatles ook ingezet worden om bier te verkopen. En dat kan wel eens verfrissend zijn b ij deze temperaturen. Dus…

vive_la_france

 

Begin jaren tachtig liep in stage bij een architektenbureau. Ik was er veel alleen en de radio was dan mijn enige gezelschap. Jammer genoeg stelde de uitzendingen van de goede oude BRT toen niet veel voor. Radio 1 was enkel in AM te beluisteren met heel veel geruis en Radio 2 was toen ook al gericht op huisvrouwen: veel kooktips en tuinpraatjes. Geeuw! Rudi’s Club op woensdagsnamiddags was zowat het enige muziekprogramma.

Studio Brussel of Radio Donna  waren nog niet uitgevonden. Dus was de enige optie uitwijken. Er werd dan ook veel naar het Nederlandse Radio 3 geluisterd. Of naar de uitzendingen van de Franstalige omroep Radio 21. Daar zorgden mensen als Marc Moulin en Gilles Verlant voor een frisse wind. Ook op TV trouwens was er veel meer aandacht voor rock en pop bij onze zuiderburen dan bij ons: Génération ’80 en Lunettes noires pour des nuits blanches waren stukken avontuurlijker dan Avro’s TopPop of Veronica’s Countdown.

Natuurlijk hadden die mensen niet alleen aandacht voor Britse en Amerikaanse artiesten, zodat “het chanson” toen ook in Vlaanderen op flink wat belangstelling mocht rekenen.

Door de komst van de eigen, Vlaamse muziekzenders hebben wij het contact met de Franstalige muziek voor een groot stuk verloren. Nochtans wordt er nog steeds mooie muziek gemaakt.

En nu met de vakantie in aantocht lijkt het mij een geschikt moment om u wat  recente voorbeelden van zuchtmeisjes en hun mannelijke collega’s aan te bieden.  


Benjamin Biolay – Mon amour m’a baissé  
Een man met een uitstekende smaak: muzikaal de erfgenaam van Gainsbourg en wat les filles betreft: getrouwd (geweest) met Chiara Mastroianni (dochter van Catherine Deneuve en Marcello Mastroianni).

 


Coralie Clement – Indécise
Je merkt het niet aan de familienaam, maar het is de zus van Biolay. Het talent isblijkbaar aangeboren.  

 


Keren Ann – Au coin du monde
Geboren in Israël, opgegroeid in Nederland en Frankrijk en woont nu in New York. Ze heeft samengewerkt met Biolay en probeert nu in het Engels carrière te maken. Iemand om in het oog te houden!

 


Camille – Ta douleur
Camille Dalmais ken je misschien van Nouvelle Vague, of van de soundtrack van Ratatouille. Maar haar cd’s Le sac des filles en vooral Le fil zijn zeer eigenzinnig en zeer de moeite waard.

 

 
Raphael – Caravanne
Ook al het resultaat van verschillende culturen: een Joods Russische-Marokaanse vader en een Argentijnse moeder. De cd Caravnne betekende zijn doorbraak in 2005.

 


Sandrine Kiberlain – Y’a du monde        
In Frankrijk zingt zowat elke actrice. En sommigen kunnen het ook echt.

 


Emily Loizeau – Je suis jalouse
Haar vorige cd, L’autre bout du monde was heel goed en volgens het muziektijdschrift Heaven is de nieuwe, Pays Sauvage, nog beter.  

 


Francoiz Breut – Ma colère
Striptekenares Françoise Breut ken je misschien van haar bijdragen aan Calexico.

 


Amélie-Les-Crayons – Les jours de neige en ville
Met een naam als Amélie Pham-Van-Cang kun je beter op zoek naar een pseudoniem.  

 


Emilie Simon – Fleurs de saison
Simon doet het synthesizers en plantjes. En tourde met Placebo.