Het verhaal is welgekend. Dick Rowe van Decca was de man die The Beatles niet wou tekenen, na hun auditie op 1 januari 1962. “Guitar groups are on the way out, Mr. Epstein.”

17 maand later is de man in de Philharmonic Hall in Liverpool. Hij zit er in een jury van een talentenwedstrijd: the Lancashire and Chesire Beat Group Contest. Naast hem zit George Harrison. Erg vervelend, natuurlijk.

Maar de man ziet zijn kans om zijn gezicht en misschien wel zijn carrière te redden. Hij vraagt aan George of die hem een tip kan geven voor een andere groep, voor zijn label. George raadt hem aan eens naar The Rolling Stones te gaan kijken. “Je kunt ze vinden in de Crawdaddy Club, in Richmond” voegt George er nog aan toe.

Volgens Stephen Davis in Old Gods, Almost Dead, reed Rowe in een ruk van Liverpool naar Londen, om er de band in actie te zien. In die tijd waren er nog geen snelwegen en was dat een rit van 7 à 8 uur. Diezelfde avond nog tekende Andrew Loog Oldham, de nagelnieuwe manager van de band, het contract.

In Rolling With The Stones, plakt Bill Wyman er de exacte datum op: 5 mei 1963.

Fantastisch verhaal, toch?

Nemen we er de boeken van Mark Lewisohn bij. De man heeft alle kranten van Liverpool en omstreken uitgeplozen om dag aan dag te kunnen weergeven wat The Beatles deden. Waar ze optraden enz. Hij heeft geen enkele advertentie gevonden voor die talentenwedstrijd.

Sterker nog: The Beatles waren niet eens in England op dat moment.

Op zondag, 28 april 1963, vlogen George, Paul en Ringo naar Santa Cruz, Tenerife, voor een vakantie met hun vrienden uit Hamburg. Ze keerden weer op 9 mei.

Het lijkt er dus op dat het één van de vele verhalen is, die verzonnen zijn door Andrew Loog Oldham, om zijn groep in de pers te krijgen.

Advertenties