vive_la_france

 

Begin jaren tachtig liep in stage bij een architektenbureau. Ik was er veel alleen en de radio was dan mijn enige gezelschap. Jammer genoeg stelde de uitzendingen van de goede oude BRT toen niet veel voor. Radio 1 was enkel in AM te beluisteren met heel veel geruis en Radio 2 was toen ook al gericht op huisvrouwen: veel kooktips en tuinpraatjes. Geeuw! Rudi’s Club op woensdagsnamiddags was zowat het enige muziekprogramma.

Studio Brussel of Radio Donna  waren nog niet uitgevonden. Dus was de enige optie uitwijken. Er werd dan ook veel naar het Nederlandse Radio 3 geluisterd. Of naar de uitzendingen van de Franstalige omroep Radio 21. Daar zorgden mensen als Marc Moulin en Gilles Verlant voor een frisse wind. Ook op TV trouwens was er veel meer aandacht voor rock en pop bij onze zuiderburen dan bij ons: Génération ’80 en Lunettes noires pour des nuits blanches waren stukken avontuurlijker dan Avro’s TopPop of Veronica’s Countdown.

Natuurlijk hadden die mensen niet alleen aandacht voor Britse en Amerikaanse artiesten, zodat “het chanson” toen ook in Vlaanderen op flink wat belangstelling mocht rekenen.

Door de komst van de eigen, Vlaamse muziekzenders hebben wij het contact met de Franstalige muziek voor een groot stuk verloren. Nochtans wordt er nog steeds mooie muziek gemaakt.

En nu met de vakantie in aantocht lijkt het mij een geschikt moment om u wat  recente voorbeelden van zuchtmeisjes en hun mannelijke collega’s aan te bieden.  


Benjamin Biolay – Mon amour m’a baissé  
Een man met een uitstekende smaak: muzikaal de erfgenaam van Gainsbourg en wat les filles betreft: getrouwd (geweest) met Chiara Mastroianni (dochter van Catherine Deneuve en Marcello Mastroianni).

 


Coralie Clement – Indécise
Je merkt het niet aan de familienaam, maar het is de zus van Biolay. Het talent isblijkbaar aangeboren.  

 


Keren Ann – Au coin du monde
Geboren in Israël, opgegroeid in Nederland en Frankrijk en woont nu in New York. Ze heeft samengewerkt met Biolay en probeert nu in het Engels carrière te maken. Iemand om in het oog te houden!

 


Camille – Ta douleur
Camille Dalmais ken je misschien van Nouvelle Vague, of van de soundtrack van Ratatouille. Maar haar cd’s Le sac des filles en vooral Le fil zijn zeer eigenzinnig en zeer de moeite waard.

 

 
Raphael – Caravanne
Ook al het resultaat van verschillende culturen: een Joods Russische-Marokaanse vader en een Argentijnse moeder. De cd Caravnne betekende zijn doorbraak in 2005.

 


Sandrine Kiberlain – Y’a du monde        
In Frankrijk zingt zowat elke actrice. En sommigen kunnen het ook echt.

 


Emily Loizeau – Je suis jalouse
Haar vorige cd, L’autre bout du monde was heel goed en volgens het muziektijdschrift Heaven is de nieuwe, Pays Sauvage, nog beter.  

 


Francoiz Breut – Ma colère
Striptekenares Françoise Breut ken je misschien van haar bijdragen aan Calexico.

 


Amélie-Les-Crayons – Les jours de neige en ville
Met een naam als Amélie Pham-Van-Cang kun je beter op zoek naar een pseudoniem.  

 


Emilie Simon – Fleurs de saison
Simon doet het synthesizers en plantjes. En tourde met Placebo.

Advertenties

Naar aanleiding van het enthousiasme van Mie voor Priscilla Ahn, enkele filmpjes van lieve meisjes die mijn  bewondering wegdragen:

Eerst Priscilla Ahn zelf, met ‘A Dream’.

 

Keren Ann met het ontzettend aanstekelijke ‘Lay Your Head Down’ – DE single van 2007.

Bat For Lashes met het grappige filmpje voor ‘What’s A Girl To Do’

Mariée Sioux met ‘Two Tongues’

 

Alela Diane met ‘White As Diamonds’